Eğitimi ezberden çıkarıp felsefeyle harmanlayan; bateri, ukulele ve ilköğretim derslerinde öğrencilerine içtenlikle yol arkadaşlığı yapan bir öğretmenim.

Eğitmenlik kariyerimdeki en büyük gurur kaynaklarımdan biri, öğrencilerimin atölye çalışmalarındaki çabalarını sahneye taşıyarak taçlandırmalarıdır. Özellikle davul eğitiminde teknik beceriyi sahne özgüveniyle birleştirerek; öğrencilerimin Bursa Davul Festivali, Lions Yaz Şenliği ve görev aldığım kurumların geniş katılımlı konserlerinde başarıyla performans sergilemelerini sağladım. Onların enstrümanlarıyla kurdukları bağı yüzlerce kişilik bir izleyici kitlesiyle paylaştıkları o anlar, benim için en somut sanatsal başarıdır.

Müzik alanındaki bu sahnelerin yanı sıra, ilköğretim düzeyindeki tecrübelerim benim için derin bir sosyal başarı hikayesidir. Devlet okullarındaki karmaşık sınıf yapılarında; farklı sosyo-kültürel arka planlardan gelen yerel ve göçmen öğrencilerin bir arada bulunmasından doğan gerilimleri bizzat gözlemledim. Eğitimdeki yapısal eksikliklerin ve yetersiz pedagojik yaklaşımların bir sonucu olarak ortaya çıkan bu sınıf içi çatışmaları, "Bu dünyada aynı anda, bir arada varız" felsefesiyle ele aldım. Geleneksel kalıpların dışına çıkarak uyguladığım kapsayıcı ve birleştirici tutum sayesinde; kavgaların ve ötekileştirmenin yerini empatiye, kardeşliğe ve ortak bir saygı zeminine bırakmasını sağladım. Bir eğitmen olarak en kalıcı başarım, o kaotik sınıfları farklılıkların çatıştığı değil, birlikte yaşamayı öğrendiği bir bütüne dönüştürebilmek olmuştur.